-"Tak więc twierdzi Pan, że wydaje się panu, że brał pan udział w dziwnych wydarzeniach i że w pana życiu nastąpiło pęknięcie?".
-Sumatra wpatrywał się przez chwilę w siedzącego przed nim siwego, szczupłego na oko 50 latka o powierzchowności cyborga, a potem splótł ręce na wysokości pępka, zakręcił nerwowego młynka kciukami, najpierw do przodu, potem do tyłu, potem jeszcze kilka razy do przodu i trochę się zacinając kontynuował rozpoczęty przed pięcioma minutami wywód.- Tak panie doktorze, mój czas liczy się teraz do momentu, kiedy obudziłem się na trawniku przed swoim domem i od tego momentu, a w zasadzie to od kilku tygodni przed tym...no tym momentem. Wszystko co było przedtem miało sens, rzeczy - swój bieg i porządek, żyłem spokojnie, ale pewnego dnia po drodze do sklepu zauważyłem......
-"No tak!..."- lekarz wszedł mu nagle w słowo bezpardonowo przecinając to, co Sumatra poukładał w myślach, jako opowieść- istotne i ważną sumę wszystkiego przeżył w czasie tego koszmarnego przedwiośnia -"..Panie Bazyli, czas wielu mężczyzn liczy się do i od momentu, w którym obudzili się na trawniku przed swoją posesją. "Żona...? - tu 50 latek uniósł lekko brwi i zawieszając głos lekko się uśmiechnął . -...Panie doktorze, ale ja nie mam, a nawet gdybym to nie byłby pewnie problem, a przynajmniej nie taki problem, jaki...no taki duży problem z jakim do pana przychodzę. - "O to się panu tak tylko wydaje"- znowu wtrącił doktor pokazując w uśmiechu równe, białe zęby- Może i tak, ale mój problem, mój megaproblem- Sumatra znowu zaczął się zacinać- jest taki, że nie skleja mi się - to co przed i to co po. A poza tym wie pan, panie doktorze, to nie był żaden powrót z imprezy, tylko...- "No właśnie tylko skąd?"- wtrącił lekarz...-No z ....z....z kosmosu. Tak mi się wydaje, że chyba z kosmosu ...no wydaje mi się, że byłem tam....- Tu Sumatra wskazał oczyma sufit.- I , panie doktorze, brakuje mi w tym wszystkim...ciągłości i pewności..że to się w ogóle działo, wydarzyło...Obudziłem się na tym trawniku i teraz nie wiem..."- Sumatra utknął i nie był w stanie nic więcej z siebie wydusić.
-No dobrze, a miewa pan problemy ze snem?
- Raczej nie, tyle tylko, że sny miewam czasem takie...
- No jakie?
- No takie..barwne i kolorowe i z dziwną, często fantazyjną fabułą. Nieraz się zastanawiałem skąd do diabła...
- To może opowie pan któryś?- doktor sięgnął po długopis i z z wyczekiwaniem na twarzy otworzył wielki granatowy notes.
- Ale panie doktorze, ja nie przyszedłem tu dlatego, że źle sypiam, tylko...
- No wiem, no wiem- lekarz wskazał oczyma sufit, a potem jeszcze powtarzając dwa razy wyraz "wiem" obniżył głos modulując go tak, że zabrzmiała w nim nutka ojcowskiego ciepłego zatroskania.- -No ale niech pan jednak opowie jeden z tych snów, to może być jakaś istotna podpowiedź, która pozwoli nam lepiej zrozumieć pana przypadłość, bo czy to jest problem, to tego przecież jeszcze nie wiemy- prawda?
- No tak, prawda- odparł Sumatra...a potem ciężko westchnął i zaczął szukać w głowie zapisu nocnych wędrówek swojej podświadomości.- To może ten... albo nie, lepiej ten, no więc...
- No więc?...
-No więc śniło mi się na przykład, że w ramach kolędy zimą odwiedził mnie mnie ksiądz, imam i rabin i jeszcze jakiś gość w motocyklowym kasku na głowie i każdy z nich namawiał mnie do przejścia na swoją religię.
- I przeszedł pan?
- Nie, bo po chwili, to jest w tym śnie wszyscy zaczęli obracać się dookoła własnej osi jak derwisze, coraz szybciej i szybciej recytując przy tym swoje modlitwy. A do tego każdy z nich co chwila wyciągał z kieszeni zieloną butelkę pełną piwa i pił po łyku, a potem znowu zaczynał tańczyć i wirować oblewając się tym piwem po twarzy, po brzuchu, po stopach....a potem sufit zaczął pękać i zostałem sam na pośród odłamków szkła z butelek, betonu i pogiętych prętów zbrojeniowych a nade mną...
- Pewnie niebo gwiaździste?....wtrącił lekarz.
- Ano właśnie, że nie, bo nad głową, w tym śnie, rzecz jasna, miałem niebo, ale takie, jak się widuje nad morzem, błękitne, a na przeciwko mnie na wielkiej górze piachu siedział jakiś Hindus ze szklanym korkiem od karafki na szyi w charakterze amuletu i zrobił mi wykład o zdrowym odżywianiu, bo twierdził, że muszę jeść dużo warzyw, w tym koniecznie marchewkę, żeby mieć moc i siłę, bo twierdził, że czeka mnie walka na śmierć i życie z Wielkim Muftim, pożeraczem galaktycznych hot- dogów.
-I co potem?
- Potem?
- No potem to to jeszcze kazał mi zażywać afrodyzjaki, dał mi i swoją wizytówkę z napisem Mama Kocza, a potem to się obudziłem i byłem cały spocony.
- Aha...
- A no jeszcze na zakończenie snu to ten Hindus zniknął, a ja chciałem go poszukać i okazało się, że za tą górą piachu jest wielki lazurowy ocean i pusta plaża, a na piasku był jakiś napis, ale nie mogłem go odcyfrować .
-Aha, aha... powtórzył znowu psychiatra.
- I co, sam pan widzi doktorze, dziwny ten sen, chociaż jak mówiłem, ja nie z tym do pana...
- No dziwny, faktycznie dziwny. Nie jakoś mocno, ale...
- I coś na tej podstawie można...
- No można, w sumie to nawet...
- Ale co?...
- A to zależy- odparł lekarz i Sumatra zaczął żałować, że w ogóle zdecydował się na wizytę u tego psychiatry, czy też psychologa- znalazł jego ogłoszenie w internecie, wybrał go bo podobno był drogi i dobry, choć musiał do niego jechać aż na drugi koniec miasta aż do Dojlid Górnych.
Lekarz wypytał go jeszcze o dzieciństwo, pracę i zarobki i umówił Sumatrę na kolejną wizytę za dwa tygodnie a na odchodne zalecił Sumatrze, żeby póki co pił przed spaniem napar z melisy i żeby się zaczął rozglądać za partnerką, a najlepiej żoną. Sumatra pokiwał głową i się uprzejmie pożegnał, a potem klął całą drogę do domu, obiecując sobie, że nigdy więcej nie wybierze się do żadnego lekarza leczącego choroby duszy.
Kiedy dojechał do domu w skrzynce na listy, którą otworzył z lekkim strachem, znalazł tylko ulotkę reklamującą Ośrodek Medycyny Kabalistycznej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz