Odcinek 63. Szyszki.

Obudził się. Czuł, że się obudził, bo poczuł swoje ręce nogi, usta a nawet uszy  i oczy. Kiedy poczuł całego siebie, szaro-czerwoną mgłę, w której nadal się  unosił, wypełnił  ciepły głos. Było inaczej, niż dawniej,  Sumatra  widział to, co słyszał, słyszal to co widział,  dźwięki zamieniały się w zapachy, to co przekazywały oczy błyskawicznie  zamieniało się w  dotyk. Wszystko działo się jednocześnie, naraz, bez dzielenia na frazy i oddzielne kanały i sekwencje.    Pewnie dlatego Głos otaczała miękka barytonowo-mahoniowa  świecąca aureola. Barwą przypominała  dźwięki wydobywające się z głośnika lampowego radia, które stało kiedyś na wąskim, długim stole  w domu jego dziadków. Od razu przypomniało mu się "magiczne zielone oko" sygnalizujące włączenie odbiornika. Żadna inna zieleń nie była tak zielona, jak ta emitowana przez luminofor lampy. Na początku malachitowa, chwilę później seledynowa...Dziadek włączał radio zawsze o tej samej porze i słuchał wiadomości. Z kraju i ze świata. A potem zapadał się w sobie. Przynajmniej na kwadrans. Czasami na dłużej. ...-Wiadomości, Bazyli. Tak czytamy w twoich myślach...My dla ciebie też mamy wiadomość- powiedział baryton. Pokażemy ci obrazki z okolic twojego domu. Wysłaliśmy tam coś, co potrafiło podlecieć niepostrzeżenie i sfilmować okolicę. Przed oczyma Sumatry pojawił się wielki zielony motyl, który po chwili zmienił barwę na chabrową, a potem na różową, czerwoną, żółtą, a zaraz  potem-znowu na chabrową. Obraz zaśnieżył, pojawiły się w nim szare paski, a kilka sekund później,   w małym owalnym okienku ukazał  się widok  domu  Sumatry. Na sośnie, przed domem siedział stwór, ni to małpa, ni to kameleon. Był wielkości pierwszoklasisty   i obracał coś w wąskich zakończonych ostrymi pazurkami palcach, co chwila pakując sobie jakiś niezidentyfikowany  przedmiot do ni to pyska, ni to dziobu. Obraz stał się większy, wyraźniejszy, bardziej kolorowy, a wtedy okazało się, ze tym przedmiotem jest szyszka. Jednak nie sosnowa, ale długa,  świerkowa. Stwór, obracając  ją na wszystkie strony wyrywał z niej dziobem poszczególne listki i wypluwał  je  w dół, na chodnik, na którym leżał stos  wyplutych wcześniej łupin.  Nie był sam, bo na  okolicznych drzewach siedziały dziesiątki podobnych stworzeń, które robiły to samo: przeżuwały i spluwały.  Najwyraźniej sprawiało to im olbrzymią przyjemność: żarły szyszki i były szczęśliwe. - No dobrze, ale gdzie są wiewiórki? - pomyślał Sumatra zanim w tle znowu odezwał się Pan Głos...nie ważne, gdzie. Nie martw się. Wrócą. Kiedyś na pewno wrócą.  To na drzewach to są nowe wiewiórki. Pozaziemskie. Galaktyczne. Turyści, kosmiczni smakosze. I ziemskie  wiewiórki musiały się ewakuować Bo widzisz...Weźmy taką sałatę...albo, to może lepszy przykład: szczypior.  Są miejsca we wszechświecie, takie planety, gdzie szczypior działa jak najsilniejszy narkotyk, całkowicie pozbawiony skutków ubocznych. A sałata- ekstrakt z sałaty staje na innych planetach  super lekarstwem. I tam oba  te oba warzywa nie kosztują tyle, co na Ziemi, są tysiące razy  droższe. Podobnie jak   wiele innych rzeczy, które wyrosły, albo zostały stworzone na  Ziemi.-Sumatra słuchał i wyobrażał sobie kosmiczne frachtowce wyładowane gwoździami,  sałatą, szczypiorem, pomidorami i kiszonymi ogórkami przemierzające parseki międzygwiezdnej przestrzeni, a potem zdał sobie sprawę, że znał ten głos. Przypomniała mu się ballada z filmu "Prawo i pięść" śpiewana przez Edmunda Fettinga.   Głos zaprzestał wywodu o warzywach i wtrącił  się w myśli Sumatry-Głos Fettinga  na kilkudziesięciu  planetach też ma ogromną wartość.  Może nie taką jak sałata, ale i tak świetnie się sprzedaje. Sprzedajecie Fettinga?- zapytał Sumatra.- Jego też, ale w tym przypadku chodzi o sam dźwięk, barwę, artykulację- odparł  Głos.-Rozumiem-powiedział Sumatra, który nagle zatęsknił za sałatą ze szczypiorem i śmietaną i dużą ilością soli. Rozumiem, że chcecie ze mnie zrobić kogoś w rodzaju pośrednika zajmującego się  międzygalaktycznym handlem?- No nie-odparł Głos. Mamy dla Ciebie inną propozycję.  Chcielibyśmy zaproponować ci...-w tym miejscu Głos zmienił modulację...chcielibyśmy, żebyś nas wszystkich uratował. -  Nie tylko handel marchewką?- zapytał Sumatra. - Nie tylko- Odparł Głos.