Odcinek 53 "Dwanaście ogniw współzależnego powstawania (i parzenia) kawy Sido"

"No to sobie czekajcie" - mruknął Sumatra. I czekali. Prezydent Stanów Zjednoczonych, wszyscy kosmici świata, koreańscy agenci i nawet GRU musiało poczekać, bo tak się złożyło, że Sumatra akurat  wrócił z Kosmosu, a poza tym miał zły nastrój, trochę bolała go głowa, a nawet - przynajmniej tak mu się wydawało- korzonki.- "Muszę wziąć urlop" - pomyślał Sumatra, człapiąc powoli do domu i
trzęsąc  ze złości  kopertą i plikiem pism w sprawie nieopłaconych rachunków.

Rzucił stos papierów na blat kuchennego stołu i postanowił, że zrobi sobie kawę. Nasypał do kubka dwie małe kopiaste łyżki i zalał wrzątkiem,  potem zamieszał, pomedytował chwilę i przecedził płyn przez żółte sitko przelewając czarno-brązową ciecz do drugiego kubka. Fajansowego i w kolorze indygo. Czuł się  rozbity, zdezorientowany  i  ogłupiały, bo nie wiedział, czy to co się z nim działo przez ostatnie tygodnie było prawdziwe, czy też sprowadzało się do  wytworu fantazji, który owinął go jak narkotyczny, kolorowy  czador . "Może ktoś mi coś dosypał?"- przemknęło mu przez głowę, ale zaraz zreflektował się, że raczej nie brał udziału w sytuacjach sprzyjających "dosypywaniu", prowadził w dużej mierze samotnicze życie, przerywane kilkudniowymi wyprawami w teren związanymi z jego profesją a i wtedy robił swoje: mierzył, zapisywał, obliczał,  sporządzał plany i  mapy geodezyjne. Na dyskoteki nie chodził, po pubach się nie włóczył, gości w domu nie przyjmował, a jak już to z rzadka i wyłącznie kobiety.  Z drugiej strony jednak po  drugiej stronie fajansowego  kubka leżały nieopłacone rachunki, a nie miał zwyczaju ich nie regulować, jeśli to wszystko były dziwaczne sny, to musiał chyba przebywać w wielodniowej śpiączce. To ostatnie wiele by wyjaśniało,  ale  na szczycie  papierowej góry   w oczy kłuło   dziwaczne, żółte zaproszenie.  Przez chwilę zabłysło mu w głowie kolejne, wszystko-wyjaśniające wytłumaczenie, że zwyczajnie mu się zmarło i teraz przebywa w   zaświatach, gdzie wszystko jest takie samo jak poprzednio, wzbogacone tylko przez kogoś kto rządził tym rajsko-diabelskim interesem o dodatkowe elementy. W tej wirtualnej "rzeczywistości post mortem" kawa pachniała jednak i smakowała jak za życia, nieopłacone rachunki  były za mało piekielne i  za dużo rzeczy było na swoim miejscu, przynajmniej w odczuciu Sumatry, który wyobrażał sobie zaświaty jako miks obejrzanych horrorów,  przeczytanych fragmentów Biblii, podręcznika do fizyki kwantowej  oraz  tybetańskiej księgi umarłych. Sumatra  dopił więc kawę i zafrasowany zagapił się w okno, opierając podbródek o zaciśnięte w pięści dłonie.

https://www.youtube.com/watch?v=VfEHeg9GDqY