Odcinek 49 "Niesforny cycek"

Ani szpak gwiżdżący gdzieś nad głową ani gromada wróbli odczyniających jakąś grubszą awanturę w krzakach, w kącie jego ogrodu nie podzielała jednak jego opinii. Był to ewidentny maj, z przyświecającym jasno słońcem, przyozdobiony delikatnym deseniem  zieleniejących na drzewach  pączków.  Sumatra postanowił, że   w geście filozoficznej rezygnacji  przyjmie rzeczy  takimi, jakimi  są i poczłapał w stronę domu. Drzwi były jednak zamknięte, a na bramce wisiały powtykane pomiędzy pręty wyblakłe - przez te wszystkie dni, kiedy go nie było - od  wiatru, deszczu, śniegu  i słońca gazetki reklamowe z supermarketów.  Sprawdził kieszenie. Kluczy też nie miał, więc gramoląc się  z mozołem przez ogrodzenie udał się do sąsiadów, u których trzymał zapasowy komplet. 

Sąsiadka o mało co nie zemdlała na jego widok a potem zaświergotała. – „A my to już myśleliśmy z Konstantym, że pan wyjechał za granicę i nie wróci. Nawet wzywaliśmy policję, bo myśleliśmy, że pan zasłabł albo co, ale nie chcieli przyjechać, powiedzieli, że sprawdzili w pracy  i że jest pan w delegacji. To gdzie pan był panie Bazyli, pewnie daleko, za granicą?...-ćwierkała  sąsiadka poprawiając przy tym nerwowym gestem rozchylone poły szlafroka.  Miała duże sterczące piersi, które lubiła eksponować. Widok nie robił jednak  na Sumatrze żadnego wrażenia. Wolał małe i zgrabne, a po drugie właśnie wrócił z wyprawy w kosmos i czuł się zmęczony.

-„No byłem…Byłem w Niemczech. Nagłe zlecenie…” – Sumatra skłamał, trochę się przy tym jąkając, bo zdał sobie sprawę, że jeśli powie, że był na Księżycu to sąsiadka i tak mu nie uwierzy a i on sam, mając w pamięci swoje przebudzenie na środku przydomowego trawnika,  nie był pewien czy i gdzie  był.  Przy okazji stwierdził, że nie czuję się najlepiej. Ledwo wydobywał  z siebie głos, ręce mu się trzęsły, czuł, że kręci mu się w głowie i coś  łaskocze go  w żołądku

Otwierając kluczem bramkę poczuł lekki niepokój. To co wygadywała sąsiadka, policja, praca…od wielu lat  nie pracował dla nikogo na stałe, prowadził firmę, podejmował się różnych prac związanych z geodezją, ale nie miał jednego pracodawcy.  Jak już to zleceniodawców. Żadna policja świata nie mogła zadzwonić do jego pracy, bo do takiej nie chodził, większość zadań wykonywał albo w terenie, albo w domu przy komputerze.  Poczuł się  porządnie skonsternowany, a przez głowę przeleciała myśl, że może to co brał za swoje życie, nie jest jego życiem, że doznał afazji, wylewu, halucynacji. Snując takie rozważania dotarł do kuchni. O dziwo, kwiaty na szafie, w której trzymał garnki i patelnie zieleniły się soczyście.  Ktoś je jednak podlewał- pomyślał Sumatra. A potem zauważył na stole kartkę zapisaną czarnym drukiem. Zdobił ją sadystycznie zamaszysty podpis biegnący w poprzek amarantowej pieczęci.

http://www.youtube.com/watch?v=MoEq9AZ2wlw&list=UULA18l-hbSnhiAY7aX6URFg