Odcinek 47 "Żelożel"

Święty odpowiedział spojrzeniem na spojrzenie  Sumatry, a potem oparł podbródek na dłoni i zapatrzył  w ścianę kuchni. Sumatrę paliła ciekawość, oczekiwał, że teraz usłyszy barwne streszczenie tego. co Obcy robili ze  Świętym, żeby go wyleczyć, bo ewidentnie nie było w nim widać jakichkolwiek śladów niedawnego wylewu, ale przedłużające się nieobecne milczenie jego rozmówcy wskazywało na to, że  Święty wpłynął do przystani głębokiego zamyślenia. Sumatra znał go na tyle, że wiedział: taki postój „na cumie” musiał potrwać   dobrych kilkadziesiąt sekund, w czasie których  umysł Świętego  musiał odbyć jakąś wewnętrzną, daleką,  pełną meandrów podróż. Oznaczało to także, że charakter mu się jednak nie zmienił, a przynajmniej jakaś część zachowań była taka sama jak zawsze, Kiedy  oczy kuzyna  nabrały życia, a twarz się wypogodziła Sumatra  postanowił, że zacznie  zadawać pytania, jedno, drugie, trzecie, ale Święty tylko potrząsnął głową:

- Jutro opowiem, ciągle mam wrażenie, że oblepia mnie ten kisiel, w którym mnie trzymali przez te wszystkie dni.

-Jaki znowu kisiel?

-Rodzaj żelu, o bardzo skomplikowanych właściwościach. Z mąką, ani żelatyną  nie ma to wiele wspólnego. I żel. i robot medyczny w jednym.

 - Aha, i żel i robot w jednym- powtórzył automatycznie Sumatra, patrząc na odnowionego kuzyna. I nie mąka.

-Nic ci więcej nie powiem, bo muszę wziąć prysznic, poukładać wszystko w głowie i się wyspać.  Jest tu jakieś łóżko?

- Jest. Wcale wygodna kanapa w salonie- doparł milczący dotąd Amper Volt.

-Ok. Zakładam, że łazienka też tu jest. Zresztą wiem, że jest bo mi powiedzieli. Jak się zaraz nie wykapię to zwariuję.

Kiedy Święty poszedł wziąć kąpiel, Sumatra zapytał półgłosem: Zauważyłeś? Mówi teraz jak telewizyjny spiker, zero zaciągania, żadnych przekleństw, wygląda młodziej. Może podesłali nam zamiennik? Jest  taki jak  go pamiętam,  ale parę rzeczy jest kompletnie nowych.

- Nie, po prostu go zregenerowali- odparł Popławski- Ma teraz nowiutki kawałek nowego mózgu, a znając ich, poprawili też parę innych rzeczy- wszystko co uznali za wadliwe albo grożące chorobą w przyszłości. Tobie też przydałaby się taka terapia. 

- Ale ja jestem zdrowy! – Sumatra prawie krzyknął wyobrażając sobie jak zanurzają go w cyberkisielu i  Obcy naprawiają mu „ wszystko co uznają za wadliwe”.- A co jeśli wszystko jest we mnie wadliwe?- przeleciało mu przez głowę.

- Będziesz dłużej żył. Dużo dłużej. Zauważyłem, że przy czytaniu mrużysz oczy- wzrok też ci poprawią. Pogadasz jutro ze Świętym, sam zechcesz, kwestia czasu.

Sumatra spojrzał badawczo na Ampera Volta, ale ten tylko się delikatnie  uśmiechnął. Jego oczy wyrażały szczere rozbawienie. 

- My też powinniśmy iść spać. Jutro czeka nas ciekawy dzień. Do naszych Obcych przylatują inni obcy . Z wizytą handlową. Z bardzo daleka i są naprawdę dziwni. Nasz Mrak to przy nich tylko trochę przefarbowany homo sapiens.

Sumatra chciał, żeby Popławski powiedział nu coś więcej, ale ten tylko machnął niechętnie  ręką.

-Pogadamy jutro przy śniadaniu.